English English
7 tysięcy firm, blisko 3 miliony zatrudnionych
Zakładki 1

Wyszukiwarka

Strona główna Aktualności
Zakładki 3
zakladki_video

Aktualności

DRUKUJ

Udział partnerów społecznych jest niezbędnym elementem systemu wdrażania funduszy europejskich

17-12-2014

Nierespektowanie zasady partnerstwa skłoniło największe w Polsce organizacje pracodawców i pracowników do wspólnego działania. Jego efektem jest Biała Księga, w której zawarto skierowane do administracji publicznej postulaty partnerów społecznych, mające zdynamizować proces współpracy. Dokument – stworzony przy współudziale Pracodawców RP – został zaprezentowany podczas konferencji, która odbyła się w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju.

 

Współpraca administracji z partnerami społecznymi – od opracowywania założeń na daną perspektywę finansową, poprzez ich wdrażanie i monitoring, a na ewaluacji systemu skończywszy – jest warunkiem sine qua non efektywnej polityki spójności. Tymczasem, zdaniem partnerów społecznych, respektowanie zasady partnerstwa przez administrację publiczną pozostawia wiele do życzenia. Zarówno bowiem przedstawiciele pracowników oraz pracodawców, jak i inne organizacje partnerów spoza administracji nadal mają niewielki wpływ na procesy zarządzania systemem. Co więcej, administracja publiczna – wbrew rekomendacjom Komisji Europejskiej – dowolnie wybiera sobie nie tylko obszary współpracy, lecz także grupy partnerów do udziału w polityce spójności. – Mamy świadomość tego, że można było bardziej wykorzystać potencjał partnerów – przyznała Konstancja Piątkowska, Zastępca Dyrektora Departamentu Koordynacji Wdrażania Funduszy Unii Europejskiej.

 

Autorzy Białej Księgi Zasady Partnerstwa podkreślili, że jest ona odpowiedzią na wnioski, jakie wyciągnięto ze sposobu wdrażania środków unijnych w latach 2007–2013. W ich opinii realizacja zamieszczonych w tym dokumencie postulatów (w sumie 52, w tym 34 skierowane do administracji) pozwoli lepiej zaprojektować system dystrybucji środków unijnych.

 

Przedstawiciele partnerów dużą wagę przykładają do zmiany funkcjonowania Komitetów Monitorujących, a przede wszystkim do poprawy efektywności pracy tych instytucji. – Mieliśmy wrażenie, że nasz głos nie jest w nich słyszalny, przez co partnerzy nie będą mogli odpowiednio wpływać na dystrybucję środków – mówiono podczas konferencji. Mając to na uwadze, partnerzy postulują m.in.: opracowanie wzoru regulaminu działania Komitetów, przyjęcie nowej formuły protokołów z posiedzeń i systemu podejmowania decyzji, a także określenie budżetów przeznaczonych na przygotowywanie stanowiska środowiska.

 

Odpowiadając na te propozycje, Dyrektor Departamentu Europejskiego Funduszu Społecznego Paweł Chorąży stwierdził, że wokół Komitetów kumuluje się zbyt dużo niepotrzebnych emocji. Tymczasem w jego opinii najważniejszą rzeczą jest monitorowanie jakości dokumentów i wdrażanie zawartych w nich zapisów. – Trudno sobie nawet wyobrazić, by administracja własnymi siłami mogła podołać tym wyzwaniom – powiedział. Podkreślił także, że propozycję zmian w głosowaniu wiele osób może odebrać jako swoiste wotum nieufności wobec tego, co dzieje się w Komitetach Monitorujących. – Podejmowane tam decyzje powinny być wynikiem konsensusu – dodał Paweł Chorąży. Elżbieta Wielg, Kierownik Działu Programów Europejskich NSZZ Solidarność, przypomniała o tym, że reguły gry ustanawiają sami gracze. – Kiedy zmienia się sytuacja, można zmienić reguły gry, o ile, rzecz jasna, gracze czują taką potrzebę – powiedziała Wielg.

 

Do uwag partnerów odniosła się także Dyrektor Departamentu Koordynacji Strategii i Polityki Rozwoju Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju Agnieszka Dawydzik. Zapewniła, że cel Ministerstwa stanowi usprawnienie prac Komitetu Monitorującego. – Jest miejsce na to, by rozmawiać o kryteriach, regulaminach i ewaluacji, ale w granicach bezdusznego i bardzo rygorystycznego prawa unijnego – przypomniała. Przedstawiła realizację zasady partnerstwa na etapie programowania wydatkowania środków z nowej perspektywy unijnej. Ponadto zwróciła uwagę na wydłużenie czasu trwania konsultacji do czterech miesięcy. – Daliśmy wszystkim możliwość wypowiedzenia się; pokazaliśmy otwartość na dobre wnioski i rekomendacje – powiedziała dyr. Dawydzik. Podkreśliła także, że konsultacje były prowadzone w zgodzie z ustawą i w, jak to określiła, cywilizowanej formule: dokumenty były nie tylko dostępne on-line, lecz także tłumaczone na język przystępny dla odbiorców. –Wpadliśmy w wir trwających kilka tygodni negocjacji dotyczących 22 programów operacyjnych. Poza tym mieliśmy partnera, który czasem nie dopuszczał do dyskusji; dostawaliśmy treść instrukcji, będących wytycznymi Komisji, bez konsultacji – tłumaczyła dyr. Dawydzik.

 

W drugiej części konferencji odbyła się debata, podczas której paneliści dyskutowali na temat tego, co administracja i partnerzy społeczni mogą zrobić dla wzmocnienia partnerstwa w okresie programowania na lata 2014–2020. Konstancja Piątkowska podkreśliła konieczność współpracy pełnej zrozumienia. Zgodził się z nią Zygmunt Mierzejewski z Forum Związków Zawodowych. – Mamy nadzieję, że wspólnie będziemy rozwiązywać problemy i wyciągniemy odpowiednie wnioski, bowiem w poprzedniej perspektywie finansowej nie byliśmy odpowiednio reprezentowani – powiedział Mierzejewski. Piątkowska zauważyła, że wiele z uwag zgłaszanych przez partnerów społecznych zostało już wdrożonych. – Udało się nam osiągnąć daleko idący kompromis w podstawowych kwestiach. Musi on wypalić, jeśli chcemy dalej rozmawiać. Nie zmarnujmy tej szansy – apelowała. Wiceprezes OPZZ Andrzej Radzikowski zwrócił jednak uwagę na fakt, że partnerzy społeczni są włączani do dyskusji na zbyt późnym etapie, co powoduje, że trudno wypracować satysfakcjonujące tę grupę rozwiązania.

 

Główne wnioski i rekomendacje Białej Księgi Zasady Partnerstwa dotyczą m.in.:

 

  • wzmocnienia rangi zasady partnerstwa w systemie realizacji polityki spójności;
  • zwiększenia otwartości systemu realizacji polityki spójności na udział partnerów spoza administracji – uzgodnienie zasad identyfikacji na poziomie regionalnym i krajowym partnerów spoza administracji, którzy powinni brać udział w systemie realizacji polityki spójności;
  • zapewnienia partnerom społecznym systematycznego i zinstytucjonalizowanego udziału w procesie kształtowania dokumentów programowych;
  • opracowania zasad konsultacji dokumentów i aktów prawnych;
  • identyfikacji obszarów możliwej współpracy w ramach projektów systemowych, zgodnie z planami IZ;
  • usprawnienia procedur związanych z przyjmowaniem i realizacją projektów pozakonkursowych;
  • poprawy jakości reprezentacji przedsiębiorców i pracowników na forum Komitetów Monitorujących;
  • określenia budżetów przeznaczonych na działania partnerów spoza administracji, uczestniczących w pracach Komitetów;
  • wzmocnienia współpracy pomiędzy organizacjami partnerów społecznych uczestniczącymi w Komitetach Monitorujących regionalne i krajowe programy operacyjne;
  • poprawy efektywności prac Komitetów Monitorujących (efektywność jako relacja nakładu pracy do osiąganych rezultatów);
  • wykorzystania potencjału organizacji reprezentujących określone środowiska w planowaniu i realizacji działań informacyjno-promocyjnych.

 

Komentarz Dyrektor Departamentu Funduszy Europejskich Katarzyny Rózickiej

 

Cieszy nas fakt, że Ministerstwo Rozwoju i Infrastruktury odpowiedziało na potrzebę partnerów społecznych i dało pole do dyskusji nad oceną efektywności zasady partnerstwa w perspektywie na lata 2007–2013 oraz do omówienia rekomendacji na przyszłość. Wnioskiem ze spotkania było to, że zarówno partnerzy społeczni, jak i przedstawiciele administracji mają swoją lekcję do odrobienia. Czeka nas bowiem ciężka praca w latach 2014–2020, by zapewnić efektywne wdrażanie funduszy europejskich w Polsce. Pierwszy sprawdzian tej współpracy odbędzie się podczas spotkań w ramach tworzących się właśnie Komitetów Monitorujących dla Programów Operacyjnych.