English English
7 tysięcy firm, blisko 3 miliony zatrudnionych
Zakładki 1

Wyszukiwarka

Strona główna Opinie ekspertów
Zakładki 3
zakladki_video

Opinie ekspertów

DRUKUJ

Inicjatywa Pracodawców RP: Pięciopak dla rynku pracy

01-03-2017

 

Najwyższy czas na radykalne i odważne zmiany w polityce rynku pracy. Należy niezwłocznie skończyć z nieskutecznymi formami wsparcia osób bezrobotnych i nieefektywnym wydatkowaniem środków Funduszu Pracy. Pracodawcy RP opracowali pięć rekomendacji opisanych na pięciu slajdach. Rekomendacji, które powinny stanowić fundament reformy, fundament niezbędnego dialogu rządu, służb zatrudnienia i partnerów społecznych.

 

 

Nasz pięciopak to zbiór rozwiązań opartych na doświadczeniach praktyków z zakresu aktywizacji zawodowej. Wprowadzone w życie pozwolą na uwolnienie potencjału publicznych służb zatrudnienia i realną pomoc osobom bezrobotnym.

 

Dzięki nim urzędy pracy przejdą rzeczywistą zmianę, która pozwoli na osiągnięcie celów dostrzeżonych przez wszystkie strony dialogu. Wszyscy, bez względu na to czy reprezentujemy rząd, stronę związkową, pracodawców czy też samorząd terytorialny, chcemy tego samego. Chcemy, by urzędy pracy były skuteczne, a środki Funduszu Pracy były wydatkowane w sposób efektywny. Nie zgadzamy się tym samym na dalsze wiązanie rąk urzędnikom i systemowe ograniczenia uniemożliwiające niesienie adekwatnej do potrzeb osób bezrobotnych pomocy – zapewnia  Grzegorz Tokarski, ekspert rynku pracy Pracodawców RP, pełniący w Radzie Dialogu Społecznego funkcję przewodniczącego Podzespołu Problemowego ds. reformy polityki rynku pracy.

 

 

Po pierwsze – diagnoza bezrobocia

W tej chwili urzędy pracy nie mają całościowej wiedzy o sytuacji i potrzebach osób bezrobotnych. Wręcz nie mają prawa do zbierania i analizy wielu danych, szczególnie danych wrażliwych. Standardowa wiedza dotyczy wieku, wykształcenia, miejsca zamieszkania i doświadczenia zawodowego. To mało. Zbyt mało, aby postawić trafną diagnozę i zaproponować pomoc potrzebną konkretnej osobie. Oferowane wsparcie jest dla wszystkich takie samo, a przez to nieskuteczne. Bez poprawnej diagnozy nie ma skutecznego leczenia.

 

Po drugie – otwarcie katalogu form wsparcia

Dzisiejsza pomoc oparta jest na sztywnym, dokładnie zdefiniowanym zbiorze form wsparcia, jakie można zaproponować osobie bezrobotnej. Urzędnik nie może zrobić więcej. To powoduje, że pomoc jest często nietrafiona. Nie odpowiada prawdziwym potrzebom zainteresowanych. Już sam uproszczony podział na 3 profile osób bezrobotnych nie odpowiada rzeczywistości. To powoduje, że pomoc staje się pomocą wyłącznie z nazwy. Sytuację może zmienić tylko zdecydowane zróżnicowanie i zindywidualizowanie form wsparcia. Muszą stać się oparte o lokalną specyfikę i potrzeby pracodawców, a przede wszystkim dostosowane do osobistych potrzeb i możliwości osób aktywizowanych.

 

Po trzecie – wsparcie w utrzymaniu pracy

Teraz urzędy pracy tracą zainteresowanie osobą aktywizowaną w momencie zatrudnienia.  To błąd. Bezrobotni, szczególnie po długo trwającym  braku zajęcia, szybko się zniechęcają. Trudno im odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Brak pomocy w utrzymaniu zatrudnienia powoduje niską skuteczność aktywizacji  i nieefektywność finansową wsparcia.  Najważniejsza jest stabilność pracy i dbałość o rozwój zawodowy. W przeciwnym razie, po krótkim okresie aktywizacji, bezrobotny powróci do urzędu. Urzędnicy muszą mieć więc obowiązek monitorowania relacji pracodawcy i pracownika, szczególnie wobec osób mocno oddalonych od rynku pracy. Muszą także mieć możliwość interwencji w przypadku sytuacji kryzysowych.

 

Po czwarte – stały monitoring efektów pomocy

Dzisiejsze metody pomiaru efektywności nie dają nam prawdziwego obrazu wydatkowania blisko 7 miliardów złotych rocznie. Wydatkowanie środków publicznych przeznaczanych na aktywizację i utrzymanie w zatrudnieniu musi iść w parze z pomiarem efektywność – bez względu na to, jakiego rodzaju pomoc została udzielona tak osobie bezrobotnej, jak pracodawcy. Poziom ponoszonych kosztów powinien być porównywany z wysokością wpływów do budżetu państwa z tytułu zatrudnienia osoby aktywizowanej. Wpływy te są bowiem odzwierciedleniem okresu zatrudnienia i wysokości wynagrodzenia. Dzięki temu będziemy mogli ocenić trafność podejmowanych decyzji finansowych.

 

I po piąte – efektywne zarządzanie środkami Funduszu Pracy

Zwiększenie autonomii urzędów pracy połączone z oceną ich efektywności musi wiązać się ze skuteczną kontrolą wydatkowania środków publicznych. Koniecznym jest włączenie w ten proces partnerów społecznych. Nie mogą oni dłużej pełnić wyłącznie funkcji doradczych czy opiniodawczych. To pozwoli na skuteczny sprzeciw w przypadkach wydatkowania środków funduszu niezgodnie z przeznaczeniem. Pozwoli też na wskazanie odpowiedzialnych za negatywne albo niewystarczające efekty realizowanej polityki rynku pracy.

 

Nadszedł czas większego zaufania do urzędów pracy. Dajmy im narzędzia, pozwólmy dostosować działania do specyfiki lokalnych i regionalnych rynków pracy, a formy wsparcia do indywidualnych potrzeb każdej z zarejestrowanych osób. Okażmy więcej zaufania, włączmy w zarządzanie środkami publicznymi partnerów społecznych, a także monitorujmy i kontrolujmy rezultaty pracy urzędów pracy. Ufajmy, sprawdzajmy i nieśmy pomoc tym urzędom pracy, które nie realizują swoich zadań w sposób należyty czy efektywny  –  radzi Grzegorz Tokarski.

 

Pracodawcy RP są przekonani, że zaprezentowane założenia do nowej ustawy o rynku pracy przyniosą tak oczekiwaną i niezbędną dobrą zmianę. Stąd apel do przedstawicieli Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Ministerstwa Rozwoju i Finansów, publicznych służb zatrudnienia, organizacji pracodawców oraz związków zawodowych o rozpoczęcie merytorycznej dyskusji. Tak długo jak nie usiądziemy razem do stołu i nie wypracujemy dobrych rozwiązań, tak długo problemy demograficzne, problemy pracodawców w dotarciu do odpowiedniej liczby osób mogących podjąć zatrudnienie czy też nieskuteczność obecnych instrumentów rynku pracy wstrzymywać będą dalszy rozwój gospodarczy. Tym samym uniemożliwią osiągnięcie celów opisanych w Strategii Odpowiedzialnego Rozwoju.

 

Rekomendacje Pracodawców RP znajdą Państwo w załączonym materiale.

 

Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej